Spotkałem się już z różnymi opiniami. Ludzie coś narzekają na zakończenie. No ale wszystko co dobre, kiedyś się kończy. Moim zdaniem zakończenie sagi jest wyśmienite. Nic dodać nic ująć. Sapkowski postarał się być trochę oryginalny, tak to ocenię i całe szczęście, że się postarał, bo dzięki temu saga nie jest schematyczna i nie nudzi.
Moja ulubiona część z całej Sagi choć kocham je wszystkie. Zakończenie naprawdę oryginalne ale nie wiem dlaczego ludzie się czepiają tej książki jak i całej Sagi. Przeczytałem Sagę 3 razy i chyba jeszcze jeden raz nie zaszkodzi. Prawdziwy rarytas dla tych co lubią Sapkowskiego i dla tych co lubią fantasy.
Jakiś czas temu z braku dobrej literatury jeszcze nieprzeczytanej siadłem po raz drugi do Sagi o Wiedźminie. W tym komentarzu będę pisał jedynie o części piątej. Jest ona inna niż wszystkie, Sapek bawi się w niej przede wszystkim czasem i przestrzenią. Jedynie w tej części to występuje i chyba dlatego, kiedy czytałem to po raz pierwszy (a byłem młodszy i było to dawno temu) nie przypadło mi do gustu to "podróżowanie" Ciri. Jednak czytając to po raz kolejny wciągnąłem się niesamowicie. Nie powiedziałbym, że jest to zdecydowanie najgorszy tom cyklu, jest on o wiele bardziej dojrzały i z konieczności zamykający pewne fakty. Przecież ostatnia część pięcioczęściowej trylogii nie mogła polegać na beztroskiej rąbance i sprośnych (świetnych) żarcikach krasnoludów. Dziekujemy mistrzu za zamknięcie cyklu i za zajęcie się nowym słowiańskim pomysłem.
Ostatnia, najgrubsza i zdecydowanie najgorsza część sagi o wiedźminie. W tym tomie widac wyraźny wpływ uwielbianej przez Sapkowskiego legendy o "krółu arturze i rycerzach okrągłego stołu". Moim zdaniem nie wyszło to jednak jej na dobre. Autor miał chyba zbyt dużo dobrych pomysłów, ale wcielenie ich w życie nie specjalnie mu się udało. Zakończenie opowieści budzi pewnego rodzaju niedosyt i rozczarowanie. Jest zbyt "błache" jeżeli wziąć by pod uwagę całokształt opowiedzianej w pięcioksięgiu histori. Aczkolwiek nie można powiedzieć, że nie jest zaskakujące, nie mam tu jednak na myśli losu głównego bohatera który jest raczej do przewidzenia.Co by o niej złego nie mówić to czyta się ją nadal całkiem przyjemnie, wkońcu to wciąż jest Sapkowski.
"To było za nimi. A przed nimi było wszystko"